Waarom doet je been pijn als je loopt: Hoe loop je zonder pijn?

Begin met wandelen om gezond te blijven. Volg de regels. Strik je schoenveters. En toch komt je lichaam in opstand.

Dit is geen mislukking. Dit is natuurkunde.

Als je je spieren na jaren rust weer aan het werk zet, klagen ze. Je zult steekjes voelen. U zult kloppen voelen. Deze gevoelens zijn normaal. Zij zijn de prijs die we moeten betalen voor een betere gezondheid. Maar ze hoeven je niet tegen te houden.

Het doel is niet om zonder pijn te lopen. Het doel is om zonder blessures te lopen. Er is een verschil. Eén daarvan is het signaal. De andere is schade.

De ironie van aerobics

Ik ga wandelen om mijn cardio- en ademhalingssysteem te verbeteren. We willen onze cardiovasculaire conditie versterken. Ik wil mijn hoofd leegmaken.

Maar het hart en de longen doen zelden pijn.

Het probleem ligt in de machines die ze verplaatsen. benen. enkel. Buitenbeentjes. Dit zijn motoren. En op dit moment hebben ze moeite om het gewicht van je lichaam, je tempo en je duur te dragen.

De meeste pijn komt uit drie bronnen:
1. Slechte techniek. Je raakt de grond verkeerd.
2. Apparaatfout. ** Schoenen of sokken veroorzaken wrijving of gebrek aan ondersteuning.
3. Te veel, te snel.** Je doet te veel.

Als u de oorzaak niet kunt vinden, raadpleeg dan een arts. Gok niet met uw gezondheid.

Drie pijlers van pijnvrij lopen

Je kunt niet zomaar lopen en hopen op het beste. Het lopen moet ondersteund worden.

Zorg eerst goed voor uw voeten. Inspecteer ze dagelijks. Houd ze schoon en droog. Behandel blaren voordat ze zweren worden.

Vervolgens versterk je onderlichaam. Wandelen versterkt de spieren, maar bouwt ze niet vanaf het begin op. Vul je wandelingen aan met gymnastiek. Hef gewichten op. Versterk je kern. Sterke buikspieren stabiliseren uw houding. Sterke benen absorberen schokken.

De derde is uitrekken. Flexibiliteit is geen optie. Het is vereist. Strakke spieren scheuren. Ontspannen spieren strekken zich uit en herstellen. Maak stretchen tot een niet-onderhandelbaar onderdeel van uw routine.

Waarschuwingen voor bijzondere situaties

De regels veranderen als u diabetes of problemen met de bloedsomloop heeft.

Voeten zijn gevoeliger voor blessures. Een kleine bezuiniging kan een groot probleem worden. Kleine blauwe plekken kunnen aanzienlijke weefselschade verbergen. Start geen loopprogramma zonder uw arts te raadplegen. Om veilig te blijven, heeft u professionele begeleiding nodig.

Wat gebeurt er daarna?

Dit is geen richtlijn om schade te voorkomen. Een gids om uw pijn te begrijpen.

Een deel van de pijn is nieuw. Sommigen zijn oude vrienden die terugkeren. Jij bent de expert op het gebied van jouw lichaam. Luister ernaar.

Laten we nu eens kijken naar het meest voorkomende probleem: voetblessures. Waarom gebeuren ze? Hoe repareer je ze? Welke schoenen werken echt?

Lees meer. Je voeten zullen je dankbaar zijn.

Lopen wordt vaak beschouwd als een gemakkelijke oefening met lage intensiteit. Dit is niet waar. Repetitieve bewegingen kunnen uw benen belasten en tot verschillende verwondingen leiden. De meeste van deze problemen zijn te voorkomen. Het belangrijkste is om te begrijpen hoe de voet werkt en hoe de schoenen ermee omgaan.

Hier kijken we naar de anatomie van veelvoorkomende loopblessures, opgesplitst in specifieke delen van de voet. Het negeren van deze details kan kostbaar zijn.

Teencomfort en passende maat

Als je stijl belangrijker vindt dan ondersteuning, zullen je tenen de eerste zijn die klagen. Ongemak wordt zelden geassocieerd met het lopen zelf. Dit heeft vooral te maken met schoenen.

De voeten zijn niet statisch. Met de leeftijd verandert hun vorm. De bal van de voet heeft de neiging breder te worden en de tenen spreiden zich. Het is een vergissing om je schoenmaat van tien jaar geleden aan te nemen. Denk er bij het kopen van wandelschoenen aan om uw voeten op te meten.

Schoenmaten zijn inconsistent. Maat 9 van het ene merk past net zo goed als maat 8,5 van een ander merk. Het nummer op de verpakking mag niet worden vertrouwd. Focus in plaats daarvan op pasvorm. Trek uw voetafdrukken over op papier. Neem het spoor naar de winkel. Vergelijk het met de inlegzolen van verschillende schoenen.

Wanneer u ze probeert, controleer dan niet alleen de hiel. Controleer het teengebied. De ene voet is meestal groter dan de andere. Pas de schoen aan de grotere voet aan. Er moet ongeveer 0,5 centimeter ruimte zijn tussen uw langste teen en het uiteinde van de schoen. Deze ruimte zorgt voor zwelling en natuurlijke beweging.

“Tenen” zijn erg belangrijk. Het moet hoog, lang en breed genoeg zijn zodat de tenen op natuurlijke wijze passen. Als het druk is, kunnen er problemen ontstaan.

Maïsbeheer

Een maïs is een klein, rond hoopje dode huid. Dit zijn de reacties van de voet op wrijving.

De meest voorkomende is harde maïs. Ze zijn droog en verschijnen meestal aan de buitenkant van de pinkteen of op andere tenen. Zachte maïs is een andere zaak. Deze zijn vochtig en komen meestal voor tussen de tenen, waar zweet en wrijving een zachte omgeving creëren.

Je kunt likdoorns vaak onder controle houden door van schoenen te wisselen. Zoek naar schoenen met een zacht bovenwerk. Kies een teenendoos die breed, lang en hoog is. Kussens en inzetstukken voor schoenen kunnen helpen de druk weg te leiden van het geblesseerde gebied.

Als deze veranderingen geen verlichting brengen, raadpleeg dan een podotherapeut. Probeer ze niet zelf af te snijden. Er bestaat een risico op infectie.

Ingegroeide teennagels

Ingegroeide nagels zijn een nachtmerrie voor de nachtmerrie van een wandelaar. Ze veroorzaken pijn, roodheid, zwelling en mogelijk een bacteriële infectie. Ze treffen meestal de grote teen, waar de nagel naar binnen buigt en in het nagelbed gaat.

Preventie is eenvoudig. Houd teennagels netjes geknipt. Maar hoe je ze snijdt, is belangrijk. Laat de hoeken niet taps toelopen. Knip ze niet te kort. Knip ze recht af met een nagelknipper. Door de randen te buigen, worden de nagels gestimuleerd om in de huid te groeien.

Strakke teendozen verergeren het probleem. Als u overstapt op bredere schoenen, wordt de druk verminderd. Door uw tenen in warm zeepsop te laten weken, kunt u tijdelijke pijnverlichting krijgen. Als de zwelling of pijn in het getroffen gebied ernstig is, is professionele behandeling vereist.

Omgaan met eeltknobbels

Een bunion is een misvorming van het grote teengewricht. Het gewricht steekt naar buiten uit en de teen buigt naar binnen richting de andere tenen. Genetica speelt hier een rol. Sommige mensen zijn vatbaar voor deze aandoening.

Schoenen kunnen de situatie echter verergeren. Hoge hakken met spitse tenen of schoenen die te strak om de tenen zitten, kunnen de ontsteking verergeren. Naarmate het gewricht meer ontstoken raakt, groeit de bunion. Dit veroorzaakt zwelling, gevoeligheid en pijn.

De behandeling begint meestal bij een podotherapeut. Brede schoenen of op maat gemaakte orthesen kunnen worden aanbevolen. Deze inlegzolen zijn ontworpen om de abnormale vorm van uw voet te compenseren en uw gewicht weg te halen van pijnlijke plekken.

Als de bunion groot en pijnlijk is en het lopen belemmert, kan een operatie de enige optie zijn. De procedure lijnt het teengewricht opnieuw uit en verwijdert overtollig bot.

Hamerteen begrijpen

Hamerteen is een misvorming waarbij de tenen als een klauw naar beneden krullen. Net als eeltknobbels kan het erfelijk zijn. Strakke schoenen of hoge hakken zijn ook veelvoorkomende boosdoeners.

Als uw tenen ernstig gebogen en pijnlijk zijn en uw loopvermogen belemmeren, kan uw arts orthesen voorschrijven om de teen te herpositioneren. In sommige gevallen is chirurgische reparatie een andere optie.

In het volgende deel zullen loopgerelateerde beenblessures, hun oorzaken en hun preventie in meer detail worden onderzocht.

Meer informatie over de wandeling vindt u hieronder.

• Lopen

• De voordelen van lopen

• Hoe te beginnen met lopen

• wandelaccessoires

Neuromen en het knelpunt

Het is gemakkelijk om de schoenen de schuld te geven, en meestal heb je gelijk. Neuromen zijn voornamelijk verdikkingen van zenuwweefsel en komen meestal voor tussen de derde en vierde teen. Dit is geen tumor in de zin van kanker, maar eerder een verzameling abnormale zenuwen die geïrriteerd en ontstoken zijn geraakt. Het resultaat? Stekende pijn of vreemde gevoelloosheid, alsof u op marmer staat.

Een veel voorkomende verdachte hier zijn strakke, smalle schoenen. Ze knijpen in de tenen en drukken op je zenuwen. Weken in warm water kan tijdelijke verlichting bieden, maar de echte oplossing is structureel. Uw arts kan steunzolen of speciale kussentjes voorschrijven om uw tenen te spreiden. In hardnekkige gevallen kan het neuroom operatief volledig worden verwijderd.

Stressfracturen in de lange botten

De middenvoetsbeentjes zijn lange botten die zich uitstrekken van het midden van de voet tot aan de tenen. Lopen veroorzaakt herhaaldelijke stress. In sommige gevallen kan deze druk kleine breuken veroorzaken. Dit zijn microfracturen die zo klein zijn dat ze meestal niet zichtbaar zijn op röntgenfoto’s.

Je hebt hiervoor geen cast nodig. Ze zullen vanzelf genezen, maar de tijdlijn is meedogenloos. De genezing kan 1-2 maanden duren. Gedurende deze tijd moet u mogelijk een pauze nemen in uw dagelijkse wandelroutine. Door de pijn heen duwen vertraagt ​​het proces alleen maar. De enige remedie hier is geduld.

Blaren: het teken van wrijving

Blaren zijn vochtophopingen (en soms bloed) veroorzaakt door pure wrijving. Hoe goed de schoenen of sokken ook zijn, ze kunnen een blijvende hindernis blijven. Het wordt pas een echt medisch probleem als het geïnfecteerd raakt of als je niet meer kunt lopen vanwege de pijn.

Preventie heeft alles te maken met het beheersen van wrijving.
–Fit is belangrijk. Koop kwaliteitsschoenen die goed passen.
– Onderhoud is belangrijk. Voorkomt dat schoenen broos of stijf worden.
– Breng ze in. Draag uw nieuwe schoenen een korte tijd thuis voordat u een lange wandeling gaat maken. Haast je niet.
– **De keuze van sokken is belangrijk. ** Draag schone, comfortabele sokken zonder naden aan de voeten. Losse sokken kunnen zich ophopen en schuren veroorzaken.

Als u blaren krijgt, laat deze dan met rust. Niet knallen. Laat het inwendig uitlekken. Als het breekt, trek de huid dan niet los; het is een natuurlijk verband. Houd het getroffen gebied schoon met water en zeep, bedek het met gaas en laat de voet rusten. Als u suikerziekte of problemen met de bloedsomloop heeft, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts, hoe klein de blaren ook zijn. Let in andere gevallen op roodheid of etter. Dit is een infectie.

Eelt: het pantser van de natuur

Eelt is een verdikte huid veroorzaakt door druk en wrijving. Een klein beetje is normaal. Het is de manier waarop de voet zichzelf beschermt. Te veel kan echter pijnlijk zijn. Hard, dik eelt kan een anderszins plezierige wandeling tot een hele klus maken.

Het kan helpen om over te stappen op schoenen met een zachter bovenwerk en een bredere neus. Steunzolen, inlegzolen en kussentjes zorgen voor een betere drukverdeling. Een podotherapeut kan de verdikte huid wegschrapen en direct verlichting geven. Probeer het nooit zelf te snijden. U riskeert een infectie en zelfs nog ernstiger schade.

Walker’s hiel en fasciitis plantaris

“Loper’s hiel” is geen enkele diagnose. Dit is een algemene term voor hielpijn en gaat vaak gepaard met botkneuzingen of botsporen. Het begint meestal met plantaire fasciitis, een ontsteking van het weefsel dat het hielbeen met de tenen verbindt. De pijn zit aan de basis van de hiel.

Botsporen zijn benige gezwellen die de pijn vergroten. De symptomen kunnen verergeren door op harde oppervlakken te lopen, op scherpe voorwerpen te stappen of versleten schoenen te dragen. Deze omstandigheden zullen niet van de ene op de andere dag worden opgelost. Rust helpt, maar het behouden van een aerobe conditie terwijl je een geblesseerde hiel laat rusten, is een moeilijke balans.

Hiel “donuts” zijn een gebruikelijke reparatiemethode. Dit is een schuimkussentje met een gat in het midden dat aan de botbeugel is vastgeplakt, waardoor het pijnlijke gebied in de opening past. Andere behandelingen zijn onder meer atletische banden of het overstappen op schoenen met flexibele rubberen zolen en iets hogere hakken. Hierdoor verplaatst u uw gewicht naar de bal van uw voet. Weken in warm water verlicht de pijn.

Als deze stappen niet helpen, neem dan contact op met een podotherapeut. Je hoeft niet alleen maar met de pijn te leven.

Hoewel de voeten het zwaarst getroffen worden door de schade, zijn zij niet de enige slachtoffers. De benen dragen ook de last. Vervolgens kijken we naar beenblessures en de preventie ervan.

Achilles: de wandelgevarenkaart

Lopen wordt beschouwd als een gemakkelijke manier om beenzwakte te behandelen. Dit is niet altijd het geval. Als het systeem niet klopt, ontstaan ​​er problemen. Het veroorzaakt vooral problemen aan de achterkant van het been. De achillespees is een dikke kabel die de hiel met de kuit verbindt. Dit is het scharnier dat je van de grond tilt. Als je faalt, wordt lopen een straf.

Experts in de sportgeneeskunde classificeren achillespeesproblemen in drie categorieën. Er is tendinitis. Het is een ontsteking. Dan zijn er tranen. Gedeeltelijke breuk betekent dat sommige vezels breken. Een volledige breuk betekent dat het hele ding kapot is. Goed nieuws? Wandelaars scheuren zelden de pees. Als je erop loopt, wordt er niet genoeg druk op uitgeoefend om als een dode tak te breken. We hebben hier vooral te maken met ontstekingen.

Dus waarom wordt de pees boos? Meestal is dit een plotselinge toename van de intensiteit. Je hebt op vlakke grond gelopen. Dan besluit je zonder waarschuwing een steile helling te nemen. Of u kunt ‘s nachts een korte wandeling of marathon maken. De pees heeft een hekel aan shock en ontzag. Het resultaat? Pijn. Stijfheid verschijnt 1 uur na het stoppen van de beweging. Zacht aanvoelend. Het kan licht gezwollen zijn. Als je erop loopt, voelt het alsof je een loden gewicht sleept.

Schoenen zijn belangrijker dan je denkt. Als je hielen te laag of te hard zijn, of als je rug te strak is en genoeg om te schuren, creëer je wrijving op de plekken waar je zou moeten glijden. Onvoldoende ondersteuning van de voetboog kan de druk verhogen. Dit is een mechanisch defect.

Dr. Charles Gudas, hoogleraar orthopedische chirurgie aan het University of Chicago Medical Center, heeft een eenvoudige oplossing. Breng uw hielen iets omhoog. Het verhogen van de hiel vermindert de spanning op de kabel. U kunt schoenen kopen met een ingebouwde lift of eenvoudigweg een schuimkussentje over de hak van uw bestaande schoen schuiven. Dit helpt peesontstekingen en botsporen te voorkomen die graag meeliften.

Maar hier is het probleem. Het lopen zelf spant de pezen aan. Dit is een vicieuze cirkel. Het wordt korter als je beweegt. Trek stevig aan het bevestigingspunt. Je moet strekken. Niet zomaar zo nu en dan. Voordat je gaat. Nadat je bent gegaan. Ontspan uw kuitspieren. Offset aanscherping.

Probeer dit. Ga op je hielen staan. Trek je tenen naar de hemel. Of ga op je tenen op de rand van de trede staan. Laat je hielen zakken. Voel de rek in de achterkant van je benen. Doe het gewoon. Loop ook zoveel mogelijk op blote voeten. Uiteraard alleen binnenshuis. Je wilt niet op het glas stappen. Bevrijd uw voeten en pezen uit schoenkooien.

Als er verwondingen optreden, volg dan de RICE-protocollen. Het is niet voor niets kort. Rest. Ijs. Compressie. Hoogte.

Stop als het pijn doet. Forceer je er niet doorheen. Plaats een ijspak op het gebied. Wikkel het in een dunne handdoek. Laat uw huid niet bevriezen. Wikkel het dan in met een verband. Niet te strak. Ik wil dat het bloed stroomt. Ga zitten. Ga liggen. Zet je voeten omhoog. Verhoog het indien mogelijk boven het niveau van uw hart. Pijn is een signaal. Je lichaam zwaait met rode vlaggen. Negeer het op eigen risico.

Dit is nog maar het begin. De volgende meest voorkomende klachten zijn knieën en schenen.

Scheenpijn heeft zelden alleen betrekking op de botten. Als u hevige pijn ervaart aan de voorkant van uw been, onder de knie, vooral wanneer u gewicht neerzet, kan dit ingewikkelder zijn dan alleen een blauwe plek. Dit gebied voelt meestal gevoelig aan. Trek met uw vinger langs het bot. Het kan zijn dat u een ruwe rand voelt.

Ondanks de naam worden shin-splints meestal veroorzaakt door verschillende problemen. Dit kan te wijten zijn aan spieronevenwichtigheden. Dit kan worden veroorzaakt door een onjuist loopmechanisme. Het kan ook een haarlijnfractuur van de onderbeenbeenderen zijn. Ook zwelling van de spieren van het voorbeen kan krampen veroorzaken. Of het kan een ontstoken pees zijn. Of het irriteert het membraan tussen de twee onderbeenbeenderen.

Preventie begint bij de uitrusting en de grond. Duurzame schoenen met gedempte zolen zijn niet onderhandelbaar. Vervang harde oppervlakken indien mogelijk door zacht gras. Golfbanen en lokale parken bieden een vriendelijkere omgeving. Je kunt ook hielkussentjes van schuim proberen. Ze absorberen een deel van de schokken die worden veroorzaakt door inspannend lopen.

Ook de richting is belangrijk. Sporen en wegen zijn vaak licht hellend. Als u 20 tot 25 keer in één richting loopt op een hellende baan, worden uw knieën belast. Een lichte helling kan na verloop van tijd kleine schade veroorzaken. Verander van richting. Als u normaal gesproken met de klok mee loopt, probeer dan om de dag tegen de klok in te lopen. Dit voorkomt dat er steeds opnieuw druk wordt uitgeoefend op de binnenkant van hetzelfde been.

Lopen versterkt de achterkant van het been. De voorkant wordt genegeerd. Deze onbalans kan problemen veroorzaken. Wij hebben compensatie nodig. Versterkt de voorste spieren. Buig uw voet op en neer met gewichten. Bruikbaar.

Geen gewicht? Ga zitten met je voeten in de lucht. Til je voeten van de vloer. Vraag een vriend om je voeten vast te houden. Trek je tenen tegen de weerstand. Doe 3 sets van 10 herhalingen. elke dag.

Knie- en voetmechanica

Het kniegewricht verbindt de botten van het dijbeen en het onderbeen. Hierbij bevindt de pijn zich meestal in het patellagebied. eronder of aan de zijkanten. Als de patella niet soepel over het dijbeen glijdt, kan er een ontsteking optreden. Er treedt zwelling op. Lopen wordt pijnlijk.

Als u dit probleem ervaart, moet u mogelijk uw kilometerstand beperken. Maar probeer eerst je techniek te veranderen. Veel artsen vermoeden dat er een probleem is met de voeten die de grond raken.

Runner’s knee is een veel voorkomende aandoening. Elke keer dat u een stap zet, beweegt de knieschijf heen en weer. Waarom gebeurt dit? De voet draait vaak naar binnen. Dit heet overpronatie. Wanneer de voet zakt, draait het onderbeen naar binnen. De knieschijf beweegt naar binnen. Herhaalde schokken kunnen gewrichten beschadigen.

De behandeling omvat meestal orthesen. De uitlijning kan worden gecorrigeerd door inzetstukken in uw schoenen te plaatsen. Het is ook belangrijk om de spieren aan de voorkant van de dijen te versterken en te strekken. Sterke quadriceps stabiliseren de knieschijf.

Onjuist strekken kan tot letsel leiden. Spierkrampen en spasmen zijn een ander verhaal. Ze hebben een andere aanpak nodig. We zullen later meer over spieren praten.

Meer informatie over de wandeling:

• Lopen
• De voordelen van lopen
• Hoe te beginnen met lopen
• wandelaccessoires

Lopen wordt beschouwd als een uitstekende pijnstiller. Voor veel mensen wel. Maar voor sommige mensen kan het ritme van de stappen pijn veroorzaken, zoals hevige krampen en verstuikingen, of diepe pijn waardoor het traplopen voelt als het beklimmen van een berg. Het gebeurt. Het mechanisme is eenvoudig, maar de reactie van het lichaam is complex.

Als u het specifieke soort ongemak kent, kunt u beslissen of u doorgaat of stopt. Niet alle pijn is hetzelfde. Sommige zijn tekenen van aanpassing. Het kan er ook op wijzen dat je een weefsel tot het uiterste hebt gedreven.

Spierkrampen en -spasmen begrijpen

Spierspasmen zijn meer dan alleen hinderlijk. Dit is een onwillekeurige, sterke en pijnlijke samentrekking. Het kan toeslaan terwijl u in bed ligt of over straat loopt. Meestal komen ze onaangekondigd binnen.

Er zijn veel redenen. Vermoeidheid speelt een grote rol. Hetzelfde geldt voor het koude weer. Onevenwichtigheden in de elektrolyten (vooral zout, kalium en water) kunnen de elektrische signalen verstoren die de spieren vertellen dat ze moeten ontspannen. Een slechte bloedcirculatie kan de zuurstoftoevoer beperken en leiden tot pijn in het weefsel. Een harde klap of overstrekking van ongeconditioneerde spieren kan deze gebeurtenis ook veroorzaken.

Door voorbereid te zijn, kunt u de kans op dergelijke gebeurtenissen verkleinen. Een uitgebalanceerd dieet helpt het elektrolytniveau op peil te houden. Hydratatie is niet onderhandelbaar in termen van spierfunctie. Een goede warming-up vóór een zware inspanning bereidt de vezels voor op het weerstaan ​​van de belasting. Cruciaal is dat je moet leren stoppen voordat je een burn-out krijgt. Het punt van vermoeidheid voorbijgaan is een kortere weg naar krampen.

Als u krampen ervaart, is zacht strekken uw eerste verdedigingslinie. Als uw kuiten krampen, ga dan zitten, strek uw benen en trek uw tenen en de ballen van uw voeten richting uw knieschijven. Blijf strekken. Het stevig kneden van de gespannen spier kan ook helpen deze cyclus te doorbreken.

Zelfs nadat de spasmen zijn verdwenen, blijft er vaak een benauwd gevoel of een doffe pijn bestaan. Warmte en voortdurende massage kunnen het resterende ongemak helpen verlichten. Als de spasmen vaak voorkomen, kunnen ze wijzen op een onderliggend probleem. In dit geval moet u een arts raadplegen.

Maak onderscheid tussen verstuikingen en verrekkingen

Het is gemakkelijk om een verstuiking en een verrekking te verwarren, maar de anatomie van de twee is anders. Een kramp is een samentrekking. Een verstuiking is een scheur.

Een verstuiking treedt op wanneer een ligament (een weefselband die botten met botten verbindt) geheel of gedeeltelijk is gescheurd. Dit wordt meestal veroorzaakt door overstrekking. Kleine bloedvaten in het gebied scheuren, waardoor bloed in het weefsel lekt. De resulterende zwelling kan gevoelige zenuwuiteinden irriteren en aanzienlijke pijn veroorzaken.

Preventie vereist aandacht voor het milieu. Navigeer zorgvuldig door kuilen. Het puin omzeilen. Als u uw enkel verstuikt, moet uw loopprogramma onmiddellijk worden stopgezet. Doorgaan met lopen op een verstuikt gewricht kan verdere schade veroorzaken.

Het standaardprotocol voor acute verstuikingen is RICE: rust, ijs, compressie en hoogte. Deze combinatie vermindert de zwelling en helpt de pijn onder controle te houden. Zelfdiagnose heeft echter zijn grenzen. Als de blessure niet verbetert na de RICE-behandeling, of als deze niet kan worden onderscheiden van een ernstige verrekking, een verstuiking of een gebroken bot, zoek dan medische hulp. Het negeren van de verschillen kan leiden tot instabiliteit op de lange termijn.

Uitgestelde spierpijn beheren

Zelfs ervaren wandelaars kunnen pijn ervaren. Dit is een veel voorkomende klacht. De medische term is vertraagde spierpijn (DOMS). Het piekt meestal binnen 24 tot 48 uur na de activiteit. Het ongemak verdwijnt meestal binnen een paar dagen.

Voor wandelaars zijn de doelen vaak voorspelbaar. De kuitspieren dragen het grootste deel van de voortstuwende kracht. De voor- en achterspieren van de dijen werken om te stabiliseren en op te tillen. Er wordt aangenomen dat DOMS wordt veroorzaakt door microscopisch kleine scheurtjes in de spiervezels, gevolgd door een ontsteking terwijl het lichaam de spiervezels repareert.

Ontstekingsremmende medicijnen zoals aspirine en ibuprofen kunnen helpen. Het aanbrengen van ijs op het getroffen gebied kan dit gevoel ook helpen verlichten. Het is echter praktisch onmogelijk om DOMS volledig te vermijden. Het lichaam past zich aan stress aan, en dit aanpassingsproces brengt microtrauma met zich mee.

U kunt de intensiteit verminderen door geleidelijke progressie te plannen. Verhoog de afstand of intensiteit niet te snel, vooral niet in het begin. Door een langzame en gestage aanpak kunnen de spieren zich aanpassen aan de mechanische belasting. Als je al pijn hebt, kan lichte oefening echt helpen. Lichte oefeningen verhogen de bloedcirculatie en verminderen de stijfheid.

Een cool-down aan het einde van elke training is erg belangrijk. Het masseren van de getroffen gebieden versnelt ook het herstel. Het gaat niet alleen om een ​​goed gevoel op dit moment. Dit om de mobiliteit op lange termijn te behouden.

Lage rugpijn is ook een veelvoorkomend probleem onder wandelaars. De mechanica van de wervelkolom en de effecten van repetitieve bewegingen vereisen speciale aandacht.

Voor meer informatie over wandelen, zie:

• Lopen

• De voordelen van lopen

• Hoe te beginnen met lopen

• wandelaccessoires

Waarom doet mijn onderrug pijn als ik loop?

Lage rugpijn heeft niet alleen invloed op uw dagelijkse lopen, maar ook op uw dagelijks leven. Het ging uit de rails. Het begrijpen van de mechanische oorzaken van pijn is de enige manier om actief te blijven.

Pijn in de onderrug duidt vaak op een hernia of beschadigde tussenwervelschijf. Het kan ook komen doordat je te snel je best doet na jarenlang stilzitten. Of uw blessure ernstig of licht is, hangt af van hoe u zich op dat moment voelt. Is het scherp? Vind jij het lastig om de ene voet voor de andere te zetten? Als de pijn ondraaglijk is, speculeer dan niet. Zoek onmiddellijk medische hulp.

Je meubels kunnen tegen je werken. Banken en fauteuils zijn ontworpen voor comfort, niet voor de gezondheid van de wervelkolom. Als je erin slungelt, worden de spieren, ligamenten en tussenwervelschijven zwaar belast. Deze druk veroorzaakt niet alleen pijn; De genezing zal langzamer zijn. Kies een positie waarbij uw nek en ruggengraat in lijn blijven met hun natuurlijke rondingen.

Je bed is een andere boosdoener. Veel rugklachten worden veroorzaakt door te zachte matrassen. Een gebruikelijke methode is om multiplex onder de matras te schuiven voor ondersteuning. Dit werkt niet. Hierdoor blijft er zacht materiaal tussen je lichaam en het hout zitten, waardoor er onvoldoende ondersteuning is. In plaats daarvan moet u boxsprings en matrassen kopen die zijn ontworpen voor orthopedische ondersteuning.

Een slechte conditie is een veel voorkomende, maar vaak over het hoofd geziene oorzaak. Meer specifiek is het zwakte in de buikspieren.

Het bekken is verantwoordelijk voor het overbrengen van het gewicht van het bovenlichaam naar de onderste ledematen. Het is gebalanceerd op de ronde koppen van de dijbeenderen en wordt op zijn plaats gehouden door een netwerk van spieren, waaronder de buikspieren, hamstrings, bilspieren en heupbuigers. Als dit evenwicht verstoord is, kantelt het bekken naar voren of naar achteren.

Als uw buikspieren zwak zijn, kan de bovenkant van het bekken inzakken en naar voren kantelen. Dit kan leiden tot een lordose of terugslag. Onvoldoende sterkte van de bilspieren en de hamstrings kan hetzelfde resultaat veroorzaken. De buikspieren trekken het bekken vanaf de voorkant omhoog, en de bilspieren en hamstrings trekken het bekken vanaf de achterkant naar beneden. Beide zijn vereist.

Lopen versterkt de spieren van de billen. Je kunt je buikspieren niet volledig aanspannen. Gewichtstraining en lichaamsbeweging zijn noodzakelijk om de kern te versterken. Als uw lage rugklachten aanhouden of als lopen pijn veroorzaakt, neem dan contact op met uw arts voordat u doorgaat met uw plan.

Een zijsteek repareren

Zijsteek heeft veel namen. Pijn in de flank, steek in de zijkant, pijn in de flank, enz. Pijn nabij de borst kan beangstigend zijn, maar de oorzaak is meestal mechanisch.

Ten eerste als u niet goed ademt. Dit veroorzaakt spasmen in het middenrif (de spier die de borst- en buikholte scheidt). De tegenmaatregel is “buikademhaling”. Duw je maag naar buiten terwijl je inademt. Adem uit door hem naar binnen te trekken. Dit is het tegenovergestelde van normale, oppervlakkige borstademhaling.

De tweede reden komt vaker voor. Het omvat het strekken van de ligamenten die de lever, pancreas, maag en darmen verbinden. Krachtig lopen laat de interne organen stuiteren. Dit stuiteren trekt aan de ligamenten en veroorzaakt pijn.

Je kunt het ongemak verzachten door één kant van het lichaam vast te pakken en naar binnen te duwen. Vermijd zware maaltijden tijdens de eerste 3 uur wandelen. Als er een steek ontstaat, leun dan naar voren, haal diep adem en duw je maag naar buiten. Als de pijn ondraaglijk is of als u niet zeker weet wat de oorzaak van de pijn is, neem dan contact op met uw arts.

Vooruitkijken: Pijn op de borst

Rugpijn is een probleem. Pijn op de borst is een andere reden. De volgende onderwerpen behandelen de verschillende pijnen op de borst waar wandelaars rekening mee moeten houden, van eenvoudig brandend maagzuur tot ernstiger aandoeningen.

Voor meer informatie, bekijk het volgende:

• Lopen
• De voordelen van lopen
• Hoe te beginnen met lopen
• wandelaccessoires

Als ik loop, doet mijn borst pijn en voel ik me angstig. Dit is vooral problematisch als u van middelbare leeftijd of ouder bent, omdat de statistische waarschijnlijkheid van hartziekten in de loop van de tijd toeneemt. Maar hier is de alarmerende waarheid. Die pijn heeft vaak niets met je hart te maken.

We worden voortdurend gewaarschuwd voor hart- en vaatziekten. Dus als je borst samentrekt, springt je geest natuurlijk naar het slechtst mogelijke scenario. Blijvende invaliditeit. Dood. Die angst is reëel. Maar vaak is de dader minder dramatisch. Het kan brandend maagzuur zijn. Het kan een verrekte spier zijn.

Dat gezegd hebbende, negeer niets. Als u pijn op de borst heeft, ook al is deze mild of van korte duur, moet u een arts raadplegen. Je bent geen diagnostisch hulpmiddel. een arts is.

Gespierde oorsprong van ongemak op de borst

Laten we eerst naar het mechanisme kijken. Pijn op de borst kan worden veroorzaakt door een eenvoudige spierkramp. Beklemming in de borstspieren of de intercostale spieren (intercostale spieren) kan aanzienlijke pijn veroorzaken.

Zo kun je het verschil zien: Spierpijn wordt vaak oppervlakkig gevoeld. Het is dicht bij de oppervlakte. Zwaai je arm langs je lichaam. Als beweging uw pijn veroorzaakt of verergert, heeft u mogelijk een probleem aan het bewegingsapparaat.

Beschadigde spieren en ligamenten reageren op diepe ademhaling. In sommige gevallen zijn de redenen zelfs alledaags, zoals slapen op gekreukelde lakens, knijpen met je eigen handen of een knoop op je matras. Deze symptomen veroorzaken alleen pijn tijdens bepaalde bewegingen of wanneer er directe druk op het gebied wordt uitgeoefend.

Rust en tijd zijn de belangrijkste behandelingen. Maar nogmaals, vraag een diagnose aan een professional om diepere problemen uit te sluiten.

Maagzuur dat hartproblemen nabootst

Indigestie is een meester in vermomming. Pijn bij brandend maagzuur wordt vaak verward met hartziekten. Deze verwarring is gevaarlijk omdat het ertoe kan leiden dat mensen hartproblemen negeren of in paniek raken over maagproblemen.

Het is echter afkomstig van het spijsverteringskanaal en niet van het cardiovasculaire systeem. Terwijl maagzuur terugstroomt in de slokdarm, trekken de cirkelvormige spieren van de voedselbuis samen. Hierdoor ontstaat een branderig gevoel dat zich naar boven verspreidt.

Melk en maagzuurremmers verlichten tijdelijk de symptomen. Maar de echte preventie is een eenvoudig, uitgebalanceerd dieet. Vermijd triggers. Reduceer het zuur.

Angina Pectoris begrijpen

Angina is anders. Dit type pijn op de borst moet onmiddellijk worden onderzocht. Het kan in rust optreden, maar treedt meestal op tijdens inspanning of na een grote maaltijd.

Waarom gebeurt dit? De kransslagaders zijn niet in staat voldoende zuurstofrijk bloed naar de hartspier te transporteren. Dit komt meestal door een blokkade in de coronaire circulatie.

Angina pectoris presenteert zich zelden als een scherpe, stekende pijn. In plaats daarvan voelt het zwaar. Er is een gevoel van samentrekking. Als een verpletterend gewicht. Het ongemak verspreidt zich meestal naar de linkerschouder, arm of hand en manifesteert zich als gevoelloosheid. Het kan zich ook verspreiden naar de nek, kaak en tanden.

De timing is grillig. De pijn kan binnen enkele minuten optreden of weken, maanden of jaren aanhouden. Dit is een waarschuwingssignaal. Je hart vertelt je letterlijk dat je moet stoppen. Het hongert naar zuurstof.

Als u dit soort ongemak ervaart, vertel dit dan onmiddellijk aan uw arts. Ze willen de exacte details van wanneer en waar het is gebeurd. Die gegevens helpen hen de toestand te begrijpen.

Andere pijn geassocieerd met hartziekten varieert. Soms is het scherp, soms is het mild en soms voelt het verdoofd aan. Maar als u een zwaar gevoel in uw borst voelt of pijn die uitstraalt naar de nek of armen, wacht dan niet. Vraag om hulp.

Herken de tekenen van een hartaanval

De symptomen kunnen verergeren. De symptomen van een hartaanval verschillen van de typische symptomen van angina pectoris. Let op:

• Extreem zwaar in het midden van de borst, alsof er een olifant op je zit.
• Extreme druk in het midden van de borst, als een gebalde vuist.
• Een knellend gevoel in het bovenste deel van de maag of het onderste deel van de keel, vergelijkbaar met ernstige spijsverteringsproblemen.

Als u een van deze symptomen heeft, zoek dan onmiddellijk medische hulp. Nu. Niet later.

Beperkingen van stresstests

Het kan zijn dat u zich zelfverzekerder voelt. Misschien heeft u voordat u met het loopprogramma begon een stress-ECG-test gedaan en deze goed doorstaan. Je denkt dat je veilig bent.

Word niet eigenwijs.

Een stress-elektrocardiogram is niet 100 procent betrouwbaar. Zoals bij de meeste medische tests is er een foutmarge. Dit is een momentopname, geen kristallen bol.

Jouw lichaam heeft immers het laatste woord, en niet de elektronische apparatuur van iemand anders. Luister ernaar.

Als u serieus wilt lopen, gebruik dan deze informatie om vertrouwd te raken met veelvoorkomende verwondingen. Neem stappen om ze te vermijden. Preventie is de sleutel om uw loopprogramma blessurevrij te houden.

Meer informatie over dit onderwerp:

• Lopen

• De voordelen van lopen

• Hoe te beginnen met lopen

• wandelaccessoires

Extra kredieten:

Peggy Norwood Keating, MA, bijdragend adviseur Rebecca Hughes bijdragend schrijver