Świat futbolu uwielbia rankingi. On pragnie list. Chce jednego nazwiska na szczycie piramidy. Jednak w marcu 2009 roku Zinedine Zidane zignorował ten hałas. Spojrzał na Stevena Gerrarda z Liverpoolu i zobaczył coś rzadkiego. Widział więcej niż tylko świetnego zawodnika. Widział bicie serca drużyny.
Zidane był bezpośredni. Zapytał, czy Gerrard jest najlepszy na świecie. Odpowiedź nie była prosta. To było „tak” z zastrzeżeniem.
„Być może nie przyciąga tyle uwagi, co [Lionel] Messi i [Cristiano] Ronaldo, ale tak, myślę, że mógłby nim być.”
To rozróżnienie jest ważne. Na pierwszych stronach gazet dominują Messi i Ronaldo. Przyciągają całą uwagę. Zidane upierał się jednak, że wartość Gerrarda nie opiera się na sławie. To leży w jego wytrwałości. Nazwał Gerrarda „motorem zespołu”. Bez silnika samochód się nie porusza. Bez takiego zawodnika jak Gerrard cierpi cały zespół. Być może mają najszybszych zawodników. Być może mają najbardziej utalentowanych skrzydłowych. Ale jeśli środek pola nie działa, konstrukcja się zawala.
Zidane nie poprzestał na jednym komplementie. Wrócił do tego tematu. Wiele lat później, w 2015 roku, kopał głębiej. Dlaczego tak bardzo kochał Gerrarda?
Tu było lustro. Gerrard miał w sobie coś, co przypominało Zidane’a. Niekoniecznie styl gry. Charakter. Dwoistość.
Na boisku Gerrard narobił hałasu. Był bojownikiem. Użył głosu. Zażądał przestrzeni. Ale poza boiskiem? Cichy. Zrównoważony. Zejdź na ziemię.
„Wolał rozmawiać na boisku… wykorzystując swoje umiejętności posługiwania się piłką, co mogło zmienić przebieg gry.”
To nie jest tylko pochwała. Oto charakterystyka idealnego pomocnika. Chodzi o równowagę pomiędzy burzą w polu karnym a spokojem w szatni. Zidane zdał sobie sprawę, że same umiejętności nie wystarczą. To wymaga ducha. Potrzebujesz charyzmy. Potrzebujesz umiejętności kontrolowania kopnięć, gdy twoje płuca płoną.
Często mierzymy wielkość trofeami. Przez cele. Poprzez asysty. Ale Zidane mierzył to wpływem. Sposób, w jaki zawodnik podnosi na duchu drużynę wokół niego. Cicha siła, która spaja wszystko, gdy wzrasta ciśnienie.
Czy Gerrard jest najlepszy w historii? Być może nie w oczach ekspertów. Ale w oczach Zidane’a był zupełnie inny. On był tą różnicą. On był silnikiem. A czasami kosztuje więcej niż brokat.
Rozmowa trwa. Listy się zmieniają. Ale szacunek pozostaje. Jeden gracz rozpoznał drugiego. Nie dla sławy. I na ogień.
