Nieuw onderzoek wijst uit dat mensen die GLP-1-medicijnen gebruiken – een klasse medicijnen die veel worden gebruikt voor gewichtsverlies en diabetesbeheersing – last kunnen hebben van toegenomen haaruitval, vooral in het eerste jaar van gebruik. Hoewel het effect vaak voorkomt, is het over het algemeen tijdelijk en verdwijnt het vaak zodra het lichaam zich heeft aangepast.
Verhoogd risico op haaruitval bevestigd door groot onderzoek
Uit een onderzoek waarin de gezondheidsgegevens van ruim een half miljoen volwassenen tussen 18 en 89 jaar werden geanalyseerd, bleek een duidelijk verband tussen GLP-1-gebruik en haarveranderingen. Na zes maanden hadden patiënten die deze medicijnen gebruikten een 26% grotere kans om haarverlies zonder littekens te ontwikkelen, en 62% meer kans om haarverlies volgens het patroon te ervaren. Na twaalf maanden stegen deze cijfers naar respectievelijk 40% en 64%. Opvallend genoeg vond het onderzoek ook een 76% hogere kans op stressgerelateerde haaruitval – een tijdelijke maar merkbare toename van de haarval, vaak gekoppeld aan snel gewichtsverlies.
Deze bevindingen bouwen voort op eerdere rapporten, maar de grote schaal van dit onderzoek maakt het betrouwbaarder. Onderzoekers vergeleken GLP-1-gebruikers met niet-gebruikers, waarbij ze controleerden op leeftijd, geslacht, ras, BMI en diabetesstatus om een eerlijke vergelijking te garanderen. Uit het onderzoek kwam geen een verhoogd risico op auto-immuunhaarverlies naar voren, wat suggereert dat het probleem niet verband houdt met immuundisfunctie.
Waarom gebeurt dit? De rol van snel gewichtsverlies
De meest waarschijnlijke verklaring betreft telogeeneffluvium, een veel voorkomende vorm van tijdelijke afscheiding veroorzaakt door fysieke stress, waaronder snel gewichtsverlies. GLP-1-medicijnen leiden vaak tot aanzienlijke gewichtsvermindering, en deze plotselinge verandering kan meer haarzakjes in een rustfase duwen, waardoor ze enkele maanden later uitvallen.
Deskundigen suggereren echter dat het niet alleen om gewichtsverlies gaat. Dr. Adam Friedman, co-auteur van het onderzoek, wijst op andere mogelijke factoren: hormonale verschuivingen, veranderde insulinesignalering, metabolische stress en directe effecten op de haarzakjesfunctie. In sommige gevallen kunnen GLP-1’s eenvoudigweg de onderliggende haaruitval onthullen die hoe dan ook zou zijn opgetreden.
Is haarverlies permanent? En wat kunt u doen?
Het goede nieuws is dat de meeste gevallen van haarverlies die verband houden met GLP-1’s geen littekens veroorzaken, wat betekent dat de haarzakjes intact blijven en dat hergroei mogelijk is. Als er sprake is van verlies, verbetert dit meestal naarmate het lichaam zich stabiliseert en de voeding wordt geoptimaliseerd. Het dunner worden van het patroon, hoewel potentieel progressief, kan worden behandeld met standaardtherapieën zoals minoxidil of antihormonale medicijnen.
Van cruciaal belang om op te merken: haargroei vereist voldoende calorieën, eiwitten en micronutriënten. Dr. Anthony Rossi benadrukt dat het te streng beperken van de voedselinname de haarzakjes de energie kan ontnemen die ze nodig hebben.
Als u overmatig haarverlies opmerkt terwijl u GLP-1 gebruikt, stop dan niet op eigen houtje met de medicatie. Bespreek het probleem eerst met uw arts. Zij kunnen voedingsaanpassingen, schildklier-/hormoonevaluatie of verwijzing naar een dermatoloog aanbevelen voor verdere beoordeling. Behandelingsopties variëren van plaatselijke oplossingen tot orale medicatie, afhankelijk van het type haarverlies.
Uiteindelijk is haarverlies door GLP-1’s vaak beheersbaar. Voor veel patiënten wegen de voordelen van deze medicijnen voor de stofwisseling en de gezondheid van het hart zwaarder dan deze bijwerking, vooral als ze proactief worden aangepakt onder medische begeleiding.
