Velen geloven al jaren dat ze een goede gezondheid hebben ‘verdiend’ door toewijding: consequente lichaamsbeweging, strikte diëten en een gedisciplineerde levensstijl. Maar soms kan zelfs de meest zorgvuldige benadering van welzijn onverwachte gezondheidsuitdagingen niet voorkomen. Dit werd duidelijk toen een vrouw, een toegewijde atleet van eind dertig, een verrassende diagnose kreeg: osteopenie, de voorloper van osteoporose.
Deze aandoening, die vaak geassocieerd wordt met oudere volwassenen, benadrukt een kritieke leemte in het begrip van hoe hormonale verschuivingen, vooral tijdens de perimenopauze, de botdichtheid kunnen beïnvloeden, zelfs bij degenen die volkomen gezond lijken.
De onverwachte diagnose
Op 38-jarige leeftijd, na jaren van veganistisch, plantaardig eten en intensieve training (triatlons, tennis), begon het individu last te krijgen van een ‘frozen shoulder’ – een pijnlijke, beperkende aandoening waarbij het schoudergewricht stijf wordt. De eerste aannames wezen op overmatig gebruik. Een diagnostische scan onthulde echter de realiteit: aanzienlijk verlies van botdichtheid.
Osteopenie is niet alleen een teken van veroudering; het is een waarschuwingssignaal. De onderliggende oorzaak waren waarschijnlijk hormonale veranderingen in de perimenopauze, die al eind jaren dertig kunnen beginnen. Dalende oestrogeenniveaus hebben een directe invloed op de gezondheid van de botten, waardoor het dichtheidsverlies wordt versneld en de gewrichtsflexibiliteit wordt verminderd.
Deze diagnose daagde het verhaal uit dat rigoureuze fitness alleen levenslange botsterkte garandeert. Het riep een kritische vraag op: welke andere systemische veranderingen zouden zich onder de oppervlakte kunnen voordoen, zelfs bij degenen die fysiek onoverwinnelijk lijken?
De risico’s van het negeren van botverlies
De ernst van onbehandelde osteopenie gaat niet alleen over ongemak. De helft van de vrouwen boven de 50 krijgt een botbreuk die verband houdt met osteoporose. Dit zijn geen kleine verwondingen; heupfracturen alleen al brengen een sterfterisico van 20% met zich mee binnen het eerste jaar, en leiden vaak tot langdurige invaliditeit. Deze vrouw ervoer het begin van deze achteruitgang meer dan tien jaar eerder dan de meesten, waardoor proactieve actie essentieel was.
Traditionele medische reacties omvatten vaak bisfosfonaten, maar het individu zocht eerst naar op levensstijl gebaseerde oplossingen. Dit leidde tot diepgaand onderzoek naar de gezondheid van de botten, het raadplegen van experts en uiteindelijk een verandering in aanpak.
Botdichtheid herstellen door middel van levensstijl
De sleutel tot het omkeren van botverlies ligt in het inzicht dat botten levend weefsel zijn dat op stress reageert.
- Gewichtdragende oefening: Krachttraining, vooral samengestelde bewegingen (squats, deadlifts, overhead presses), belast het skelet mechanisch en geeft het lichaam het signaal om bot op te bouwen.
- Rucking: Lopen met een verzwaarde vest of rugzak zorgt voor consistente, meetbare stress die de botgroei stimuleert.
- Dieetveranderingen: Het individu stapte over van een strikt veganistisch dieet naar een pescatarisch dieet, waarbij voldoende eiwitinname (cruciaal voor de vorming van botmatrix) en biologisch beschikbaar calcium (uit vis, bladgroenten en zuivelproducten) werd verzekerd.
- Aanvulling: Zorgen voor voldoende vitamine D, vitamine K2 en magnesium is essentieel voor een optimale gezondheid van de botten.
Het lange spel: consistentie boven intensiteit
De belangrijkste conclusie is dat botgezondheid een langetermijninvestering is. Er zijn geen snelle oplossingen. Consequente inspanning – minstens drie krachttrainingssessies per week, regelmatig sporten en een dieet dat rijk is aan voedingsstoffen – is wat echte verandering teweegbrengt.
Na vier jaar van deze aanpak toonde een DEXA-scan een toename van de botdichtheid met bijna 3%. Hoewel dit nog niet buiten het bereik van osteopenie valt, toont dit aan dat proactieve aanpassingen van de levensstijl de gezondheid van de botten aanzienlijk kunnen verbeteren.
De grootste les die we hebben geleerd? Wacht niet op een diagnose om prioriteit te geven aan de gezondheid van de botten. Krachttraining, impactoefeningen en goede voeding moeten vroeg in het leven in routines worden geïntegreerd om een sterke skeletbasis op te bouwen. De achteruitgang hoeft niet onvermijdelijk te zijn; het kan met constante inspanning worden uitgesteld of zelfs teruggedraaid.
