Jalen Hurts speelde niet alleen quarterback. Hij overleefde twee van de meest brutale snelkookpannen in het universiteitsvoetbal. Zijn reis van Tuscaloosa naar Norman verliep niet in een rechte lijn. Het was een worsteling. Een draaipunt. Een heruitvinding.
Het verhaal begint aan de Universiteit van Alabama. Hurts arriveerde in 2016 als eerstejaars met een kanon als arm en nog veel te bewijzen. Hij leidde de Tide naar de nationale kampioenswedstrijd tegen Clemson. Ze speelden hard. Ze verloren 35-31. Een hartverscheurend einde van een historisch begin.
Maar het echte drama begon in zijn tweede seizoen. Hurts bracht Alabama terug naar het titelspel. Dit keer was de tegenstander Georgië. De inzet was hoger. De verdediging was sterker. Alabama kwam op achterstand in een wedstrijd die voelde alsof hij wegglipte. Toen kwam de schakelaar.
Hoofdcoach Nick Saban nam een beslissing die de vroege carrière van Hurts bepaalde. Hij zette de starter op de bank. Hij trok Tua Tagovailoa binnen.
“Door de prestaties van Tagovailoa werd Hurts de back-up quarterback-rol.”
Tua kwam niet zomaar tussenbeide. Hij verzamelde het team. Alabama won in verlengingen, 26–23. Hurts keek toe vanaf de zijlijn. Hij had het team naar de rand geleid, maar de mantel ging voorbij. Hij werd de back-up. Het was een harde les in de competitie. Maar het was niet het einde.
Hurts studeerde in december 2018 af. Hij had wat hij nodig had. Hij had de ervaring. Hij had een etappe nodig waarin hij de hoofdcoureur kon zijn. Die fase was de Universiteit van Oklahoma.
De transfer naar Oklahoma voor het seizoen 2019 veranderde alles. Hurts speelde niet alleen meer. Hij domineerde.
Hij gooide voor 3.851 yards. Dat is een persoonlijk record. Hij vond de eindzone 32 keer. Hij voegde ook 1.298 meeslepende werven toe. De dubbele dreigingsstijl waarover scouts jarenlang hadden gedebatteerd, kwam eindelijk in een hogere versnelling. Hij was niet zomaar een pocketpasser. Hij was een hardloper. Hij was een leider.
De lofbetuigingen volgden. Hij eindigde als tweede voor de Heisman Trophy 2019. Het was een duidelijk teken dat de universiteitsvoetbalwereld dit had opgemerkt.
Oklahoma bereikte de halve finales van de College Football Playoff. De tegenstander was de Louisiana State University. De cijfers op het scorebord vertellen het hele verhaal. LSU won met 63–28. Het was een scheve nederlaag. Maar Hurts had zijn waarde al bewezen.
Hij verliet Norman met een nieuwe identiteit. Niet langer de back-up. Niet langer de eerstejaars die het titelspel verloor. Hij was de franchisespeler. Degene die dingen kon laten gebeuren met zijn benen en zijn arm.
De weg naar de NFL was niet gegarandeerd. Maar de basis was gelegd. Twee kampioenswedstrijden. Een Heisman-tweede plaats. Meer dan 5.000 meter aan totale overtreding. De stukken waren er. De rest is geschiedenis.
